images/articles/1147/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៩ ឧសភា ឆ្នាំ២០២៦ (អាន: ១៨,០៧៩ ដង)
គាថារបស់ព្រះអង្គុលិមាលត្ថេរ
បិដកលេខ ៥៧ ទំព័រ ៧២
យោ ច បុព្វេ បមជ្ជិត្វា បច្ឆា សោ នប្បមជ្ជតិ
សោមំ លោកំ បតាសេតិ អព្ភា មុត្តោវ ចន្ទិមា ។
(ព្រះអង្គុលិមាលត្ថេរពោលថា) បុគ្គលណាប្រមាទក្នុងកាលមុន ហើយមិនប្រមាទក្នុងកាលខាងក្រោយ បុគ្គលនោះរមែងមុន ហើយមិនប្រមាទក្នុងកាលខាងក្រោយ បុគ្គលនោះរមែងញ៉ាំងលោកនេះឲ្យរុងរឿង ដូចព្រះចន្ទផុតស្រឡៈចាកពពក។
images/articles/1148/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៩ ឧសភា ឆ្នាំ២០២៦ (អាន: ១៥,៦៤៩ ដង)
ជរាសូត្រ
បិដកលេខ ៥៤ ទំព័រ ២៧៥
(ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់ត្រាស់សម្តែងព្រះសូត្រនេះនៅនគរ លាកេត)
អប្បំ វត ជីវិតំ ឥទំ ឱរំ វស្សសតាបិ មិយ្យតិ
សចេបិ អតិច្ច ជីវតិ អថខោ សោ ជរសាបិ មិយ្យតិ ។
ជីវិតនេះមានប្រមាណតិចហ្ន៎ សត្វតែងស្លាប់ថយអំពី១០០ ឆ្នាំ ប្រសិនបើរស់ហួសពី១០០ ឆ្នាំ សត្វនោះនឹងស្លាប់ដោយជារាជាប្រាកដ ។
images/articles/1153/xfsdfwrwr4d-1.gif
ផ្សាយ : ២៩ ឧសភា ឆ្នាំ២០២៦ (អាន: ២០,៣០០ ដង)
ព្រះបរមសាស្តា កាលទ្រង់គង់ប្រថាប់នៅជេតពនមហាវិហារ ទ្រង់ប្រារព្វភិក្ខុមួយអង្គ ដែលជាអ្នកចិញ្ចឹមមាតាបិតា ត្រាស់នូវព្រះធម៌ទេសនានេះថា កោ នុ មំ ឧសុនា វិជ្ឈិ ដូច្នេះជាដើម ។
ដូចបានស្តាប់មក ក្នុងក្រុងសាវត្ថី មានកុលបុត្រម្នាក់ ជាបុត្រតែមួយក្នុងត្រកូលសេដ្ឋី ដែលមានសម្បត្តិ ១៨កោដិ។ កុលបុត្រនោះជាទីស្រឡាញ់ ជាទីចម្រើនចិត្តនៃមាតាបិតាដ៏ក្រៃលែង។
images/articles/1149/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៩ ឧសភា ឆ្នាំ២០២៦ (អាន: ១៣,៩៦២ ដង)
អត្តទណ្ឌសូត្រ
បិដកលេខ ៥៤ ទំព័រ ៣១៣
(ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ ទ្រង់ត្រាស់សម្តែងប្រោសព្រះញាតិដែលកំពុងឈ្លោះគ្នា ឲ្យមានមេត្រីភាពនឹងគ្នាវិញ )
អត្តទណ្ឌា ភយំ ជាតំ ជនំ បស្សថ មេធគំ
សំវេគំ កិត្តយិស្សាមិ យថា សំវិជិតំ មយា ។
(ព្រះមានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់ថា) ភ័យកើតមកពីអាជ្ញារបស់ខ្លួន (សេចក្តីប្រព្រឹត្តកាចអាក្រក់របស់ខ្លួន ) អ្នកទាំងឡាយចូរមើលជនអ្នកទាស់ទែង
images/articles/1166/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៩ ឧសភា ឆ្នាំ២០២៦ (អាន: ៤៨,២៨០ ដង)
អ្នកដែលចូលទៅកាន់សមរភូមិគឺសង្គ្រៀម ត្រូវត្រៀមអាវុធដាវ លំពែងជាដើម យ៉ាងណាមិញ បុរសស្ត្រី ដែលត្រូវធ្វើជាប្ដីគេ និងប្រពន្ធគេ ត្រូវត្រៀមខ្លួនក៏យ៉ាងនោះដែរ ។ធម្មតា បុរស ស្ត្រី កាលដល់វ័យពេញកម្លោះក្រមុំហើយ តែងតែដល់នូវភាពជាអ្នកមាននូវសេចក្ដីស្រលាញ់ស្នេហា៍ ចំពោះអ្នកណាម្នាក់មិនខាន តែសូមសេចក្ដីស្នេហានោះកុំឲ្យហួសព្រំដែនប្រពៃណីឡើយ ។រឿងសេចក្ដីស្រលាញ់កើតក្នុងចិត្ត មិនមានអ្វីអាចរារាំងបានទេ ព្រោះជាលោកិយវិស័យសម្រាប់មនុស្សសត្វដែលនៅមានរាគៈ។ តែបើចិត្តកើតមានសេចក្ដីស្រលាញ់ចំពោះអ្នកណាម្នាក់ហើយ មិនត្រូវប្រព្រឹត្តកន្លងទាំងកាយ វាចា ដែលជាហេតុខុសចាកប្រពៃណីឡើយ។
បើសេចក្ដីស្រលាញ់កើតឡើងខ្លាំង ត្រូវប្រាប់ឪពុកម្ដាយអោយចូលស្ដីដណ្ដឹងតាមមេបាយ៉ាងត្រឹមត្រូវ។តែមុនចូលស្ដីដណ្ដឹងគេត្រូវគិតមើលខ្លួនយើងសិនថាតើខ្លួនយើងមានសមត្ថភាពគ្រប់គ្រាន់អាចធ្វើជាប្ដីគេឪពុកគេបានឬនៅ? បើមិនទាន់មានសមត្ថភាពទេ យើងត្រូវបង្អង់សិន មិនត្រូវចូលស្ដីដណ្ដឹងគេទាំងប្រញាប់ប្រញាល់នោះទេ។ តើសមត្ថភាពនោះយ៉ាងណា ទើបសមធ្វើជាប្ដីគេ? សមត្ថភាពនោះ គឺវិជ្ជាសម្បត្តិ ចរិយាសម្បត្តិ។ សម្បត្តិទាំងពីរប្រការនេះ ជាសម្បត្តិធ្វើឲ្យយើងគ្រប់គ្រងគ្រួសារបានសេចក្ដីសុខចម្រើននិងមានសុភមង្គលទៅអនាគត។
វិជ្ជាសម្បត្តិ ជាសម្បត្តិមួយក៏វិសេសវិសាលបំផុតសម្រាប់យើង បើយើងមិនទាន់មានទេ ត្រូវស្វែងរកសម្បត្តិនេះ មកទុកក្នុងខ្លួនយើងឲ្យបាន ដោយត្រូវសិក្សាបន្ថែមនូវជំនាញផ្សេងៗតាមកាលសម័យឲ្យបានច្បាស់លាស់ ដូចជាភាសាអង់គ្លេស ថៃ ចិន ជប៉ុន កុំព្យូទ័រជាដើម។ បើសិក្សាមុខវិជ្ជានោះឲ្យច្បាស់លាស់ជំនាញចេះចាំប្រាដកអាចប្រើការបានមិនមានសល់ចន្លោះ ហើយការយកចំណេះមកប្រើនោះ គឺជាសមត្ថភាពផ្ទាល់ខ្លួនយើង។
ប្រសិនបើចេះច្រើនផ្នេកតែមិនច្បាស់លាស់ណាមួយ ក៏ប្រើការមិនកើតឡើយ។ ព្រោះហេតុនោះ បើយើងតោងយកមុខវិជ្ជាណាមួយ ត្រូវយកមុខវិជ្ជានោះឲ្យច្បាស់លាស់ដូចព្រះសម្ពុទ្ធទ្រង់ត្រាស់ថា " សិល្បៈគឺសេចក្ដីឆ្លៀវឆ្លាសក្នុងហត្ថកម្មរបស់អ្នកបួសនិងគ្រហស្ថ ជាមង្គលដ៏ឧត្ដម " ព្រះសម្ពុទ្ធទ្រង់សំដៅដល់សិល្បសាស្ត្រវិជ្ជាដែលបុគ្គលចេះស្ទាត់ប្រាកដប្រជានេះជាមង្គលដ៏ឧត្ដមសម្រាប់បុរសស្ត្រីក្នុងលោក។
ដូច្នេះ វិជ្ជាសម្បត្តិ ជាគុណធម៍សំខាន់ណាស់សម្រាប់មនុស្សប្រុសស្រីដែលរស់នៅក្នុងលោកសន្និវាសនេះ ព្រោះថាបើយើងខ្វះវិជ្ជាសម្បត្តិហើយ យើងមិនអាចសាងសុភមង្គលឲ្យដល់ក្រុមគ្រួសាររបស់យើងបានឡើយ។ យើងត្រូវដឹងថា " បុគ្គុលល្ងង់ខ្លៅជាសត្រូវខ្លួនឯងនឹងអ្នកដទៃ " ។ចំណែកសម្បត្តិមួយទៀត គឺចរិយាសម្បត្តិក៏ជាសម្បត្តិសំខាន់មួយទៀតសម្រាប់បុរស ស្ត្រីក្នុងលោកយើងនេះផងដែរ។ ចរិយាមានន័យថាប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវ ធ្វើខ្លួនឲ្យជាមនុស្សល្អ សុភាពរាបសា។
ដកស្រង់ចេញពី សៀវភៅ ចិញ្ចឹមកូនតាមគន្លងធម៌
ដោយ៥០០០ឆ្នាំ
images/articles/1156/sfawefwe234wadfxtd-1.gif
ផ្សាយ : ២៩ ឧសភា ឆ្នាំ២០២៦ (អាន: ៥០,៣១៨ ដង)
សេចក្ដីពិតថា៖ កាលដែលព្រះបរមសាស្ត្រាចារ្យ ទើបបានត្រាស់ ទ្រង់គង់ក្នុងនគររាជគ្រឹះ អស់ហេមពាន្តរដូវ ទ្រង់មានព្រះភិក្ខុសង្ឃអង្គអរហន្តចំនួន ២០ ពាន់អង្គ ជាបរិវារ ទ្រង់យាត្រានិវត្តមកកាន់នគរកបិលពស្តុវិញ មានព្រះឧទាយី ដែលព្រះបាទស្រីសុទ្ធោទន៍ ឲ្យទៅនិមន្តនោះជាមគ្គុទ្ទេសក៏។
គ្រានោះពួកស្ដេចសក្យរាជព្រមព្រៀងគ្នាកំណត់យកសួនច្បារជារមណីយដ្ឋាន របស់ដែនសក្កៈ ឈ្មោះនិគ្រោធារាមថ្វាយជាអារាមផ្ដាច់មកចំពោះព្រះពុទ្ធជាម្ចាស់។ ព្រះរាជាទាំងឡាយនោះកាលយាងទៅធ្វើបដិសណ្ឋារៈចំពោះព្រះបរមគ្រូ ទ្រង់តែងតែរុញពួកយុវក្សត្រដែលក្មេងៗជាងព្រះពុទ្ធឲ្យចូលទៅគង់ខាងមុខៗ ឯពួកព្រឹទ្ធរាជ ក្រាញនៅតែខាងក្រោយៗ ដោយកិរិយាពុំព្រមថ្វាយបង្គំព្រះបរមសាស្ដា។
ព្រះភគវន្តាចារ្យ ទ្រង់ជ្រាបអធ្យាស្រ័យនៃពួកព្រះញាតិទាំងនោះ ទើបទ្រង់ចូលកាន់ចតុត្ថជ្ឈានហោះទៅកាន់អាកាសវេហាស៍ ទ្រង់សម្ដែងបាដិហារ្យជាគ្រឿងអស្ចារ្យប្លែកៗ។ ព្រះបាទសុទ្ធោទនមហារាជជាពុទ្ធបិតា ទ្រង់ទស្សនានូវការសេចក្ដីអស្ចារ្យ ទ្រង់ផ្គងព្រះអញ្ជលីលើព្រះសិរសី។ កាលព្រះចក្រីថ្វាយបង្គំហើយ ឥតមានស្ដេចណាមួយឡើយដែលមិនថ្វាយបង្គំសោះ។
កាលស្ដេចទាំងនោះថ្វាយបង្គំហើយ ព្រះពុទ្ធជាម្ចាស់ទ្រង់ចុះអំពីអាកាសមកគង់លើព្រះបវរពុទ្ធអាសន៍ កណ្ដាលញាតិសមាគម។ លំដាប់នោះមហាមេឃក៏បង្អុរមកនូវភ្លៀងបោក្ខរព័ស៌ដ៏អស្ចារ្យ គឺថាជនណាចង់ទទឹកទើបទទឹក ជនណាពុំចង់ទទឹកក៏ឥតទទឹកទឹកឡើយ។
ប្រជាជនទាំងអស់បានឃើញភ្លៀងនោះប្រឹងតែស្ងើចប្រឹងតែសរសើរថា ៖ ឱ! អស្ចារ្យណាស់តើហ្ន៎! ឱ!ចម្លែកប្លែកត្រកាលណាស់តើហ្ន៎! ឱ!អានុភាពនៃព្រះពុទ្ធអើយ ធំអ្វីមាល្បាយម៉េ្លះហ្ន៎ ។ព្រះបរមសាស្ដាទ្រង់មានព្រះពុទ្ធដីកាថា៖ មិនមែនតែឥឡូវនេះទេ ពីបុព្វេគឺកាលតថាគតជាពោធិសត្វក៏មហាមេឃបង្អុរភ្លៀងបោក្ខរព័ស៌មានសភាពយ៉ាងនេះក្នុងញាតិសមាគមដែរ។
អានសាច់រឿងលំអិតដូចតទៅនេះ (ចុចទីនេះ)
ស្តាប់សំឡេងអាន (ចុចទីនេះ)
ដោយ៥០០០ឆ្នាំ
images/articles/1170/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៩ ឧសភា ឆ្នាំ២០២៦ (អាន: ៣៣,៧១៦ ដង)
សទ្ធានិសង្សសូត្រ
(បិដកលេខ ៤៤ ទំព័រ ៨៤ ដល់៨៤)
ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ អានិសង្ស ក្នុងកុលបុត្រអ្នកមានសទ្ធានេះ មាន ៥ យ៉ាង ។ អានិសង្ស ៥ យ៉ាង ដូចម្តេចខ្លះ ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ពួកសប្បុរសដែលមានចិត្តស្ងប់ក្នុងលោក សប្បុរសទាំងនោះកាលអនុគ្រោះរមែងអនុគ្រោះចំពោះបុគ្គលដែលមានសទ្ធាជាដំបូង មិនមែនអនុគ្រោះបុគ្គលដេលអត់សទ្ធាជាដំបូងទេ ១ កាលចូលទៅជិត
images/articles/1085/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៩ ឧសភា ឆ្នាំ២០២៦ (អាន: ២៤,៧៧៣ ដង)
មានព្រះពុទ្ធវចនៈកន្លែងមួយបានសម្តែងថា ក្នុងសង្សារវដ្ដ គឺការវិលវល់កើតស្លាប់ដែលកំណត់ទីបំផុតខាងដើមមិនបាននេះ សត្វណាដែលមិនធ្លាប់ជាមាតា មិនធ្លាប់ជាបិតា មិនធ្លាប់ជាបុត្រមិនធ្លាប់ជាធីតានឹងគ្នា សត្វនោះមិនងាយរកបានទេដូច្នេះ កាលបើមានហេតុនាំឲ្យក្រោធកើតឡើងពីអ្នកណា គប្បីពិចារណាថា បុគ្គលនោះធ្លាប់ជាមាតារបស់យើងបុគ្គលនោះធ្លាប់ជាបិតារបស់យើង ។
អ្នកដែលជាមាតានោះ រក្សាកូនទុកក្នុងពោះជាច្រើនខែ គ្រាកាលកើតចាកផ្ទៃមកហើយ ក៏ចិញ្ចឹមថែរក្សាមិនខ្ពើមមូត្រលាមក ទឹកមាត់ទឹកសម្បោរជាដើម ចាប់កាន់ជូតលាងដោយដៃយ៉ាងស្និទ្ធ ឱបកូន ពកូន បីកូនបំបៅដោះ ចិញ្ចឹមកូនឲ្យរស់ ឲ្យរៀន ។ ល ។
ចំណែកលោកជាបិតាដើរផ្លូវលំបាកផ្លូវឆ្ងាយជួបភ័យព្រួយក្នុងមុខរបរជួញដូរ បិតាខ្លះទៅធ្វើសង្គ្រាមបិតាខ្លះចុះទូកទៅកណ្តាលសមុទ្រ បិតាខ្លះធ្វើការលំបាកផ្សេងៗទៀត ដើម្បីប្រមូឡទ្រព្យមក ដោយគិតថានឹងចិញ្ចឹមកូនតូច ។ទោះជាមិនមែនមាតាបិតា ក៏អាចជាបង ជាប្អូនជាញាតិ ជាមិត្ត ដែលធ្លាប់បានរួមសុខទុក្ខជាមួយគ្នា ។
ដូច្នេះ ការដែលមានចិត្តអាក្រក់ ខឹងក្រោធស្អប់ខ្ពើមដល់បុគ្គលទាំងនោះគឺជាការមិនសមគួរសោះឡើយ ។ព្រោះតែការហួងហែងកូនប្រុសស្រី សន្សំទ្រព្យទុកសម្រាប់កូន ទើបបានមិនធ្វើទាន មិនបានរក្សាសីល ភ្លាត់គតិខ្លួនឯងទៅនរក ឬប្រេតតិរច្ឆាន អស់កាលដ៏យូរអង្វែង ទើបបានកើតមកជាមនុស្សកំសត់ក្រីក្រ ពិការខ្វាក់ខ្វិន លំបាកលំបិន ត្រាច់ចរសូមទាន ដូច្នេះ ទើបយើងមិនត្រូវញ៉ាំងចិត្តឲ្យប្រទូស្ត ឬ ឲ្យស្អប់ខ្ពើមទៅលើអ្នកដែលធ្លាប់ពលីជីវិតចំពោះយើងឡើយ ។
អត្ថបទនេះដកស្រង់ចេញពីសៀភៅៈ វិធីរម្ងាប់សេចក្តីក្រោធ
រៀបរៀងដោយៈ អគ្គបណ្ឌិតធម្មាចារ្យ ប៊ុត សាវង្ស
វាយអត្ថបទដោយៈ កញ្ញា ជា ម៉ានិត
ដោយ៥០០០ឆ្នាំ
images/articles/1086/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៩ ឧសភា ឆ្នាំ២០២៦ (អាន: ២៩,១៩៦ ដង)
ពិចារណាដោយវិធីចែកធាតុ
ការពិចារណាបែបនេះ ជាការបដិបត្តិកៀកជិតនឹងវិបស្សនា ឬយកការចេះដឹងខាងវិបស្សវិជ្ជាមកប្រើជាប្រយោជន៍ បានដល់ការសម្លឹងមើលជីវិតនេះ សម្លឹងមើលសត្វបុគ្គល យើង គេ តាមសេចក្តីពិតថា ត្រឹមតែជាគ្រឿងប្រកបផ្សំទាំងឡាយ ។ ដោយធាតុទាំងឡាយផ្សេងៗ ប្រជុំចូលគ្នាហើយ ក៏សន្មត់ហៅគ្នាទៅថាមនុស្ស ហៅថាសត្វជាយើង ជាគេ ជាបុរស ជាស្រ្តីជាដើមអីចឹងទៅ ។
images/articles/1089/________________________.jpg
ផ្សាយ : ២៩ ឧសភា ឆ្នាំ២០២៦ (អាន: ១៤,៦៣២ ដង)
សូមឲ្យពុទ្ធបរិស័ទទាំងឡាយ ជាមនុស្សធ្ងន់ក្នុងហេតុផល ព្រោះថាអ្វីៗ ទាំងអស់ក្នុងលោកយើងនេះសុទ្ធតែមានហេតុផលទាំងអស់ ។ អំពើអាក្រក់ក៏មានហេតុនៃអំពើអាក្រក់ អំពើល្អ ក៏មានហេតុនៃអំពើល្អដែរ ។ ធម៌ទាំងឡាយមិនគួរប្រកាន់ថាជារបស់មាំមួនឡើយ ។
កាលសេចក្តីក្រោធបាត់បង់ទៅ សេចក្តីស្រឡាញ់ក៏ចូលមកជំនួស ភាពជាសត្រូវក៏ក្លាយជាមិត្តភ្លើងព្យាបាទក៏ក្លាយជាទឹកមន្តដ៏ស័ក្តិសិទ្ធគឺមេត្តាធម៌ ការដុតរោលចិត្តឲ្យពុះក្តៅក៏ក្លាយទៅជាការស្រេចស្រពចិត្តឲ្យផូរផង់ ឲ្យស្រស់ថ្លា នៅដោយសេចក្តីសខស្ងប់ ។
ការឲ្យទានត្រូវបដិបត្តិឲ្យជាប្រចាំ ឲ្យទៅជាទម្លាប់មានឧបនិស្ស័យក្នុងការឲ្យទាន សប្បាយចិត្តនឹងឲ្យលុះឲ្យរួចហើយរមែងមាននូវសេចក្តីសុខ ។ចំពោះវិធីបដិបត្តិកម្ចាត់សេចក្តីក្រោធ ដោយអាស្រ័យការឲ្យទាននេះ គឺត្រូវយកទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ខ្លួន ឲ្យដល់មនុស្សដែលខឹងក្រោធ ឬស្អប់នើ និងទទួលយករបស់ដែលគេនោះឲ្យមកខ្លួនវិញផង ឬយ៉ាងហោចណាស់ត្រូវតែធ្វើជាអ្នកឲ្យកុំខាន ព្រោះការឲ្យទានជាការចងមិត្ត ដូច្នេះ ត្រូវតែឲ្យរឿយៗ ព្រមដោយពាក្យសម្តីពីរោះប្រកបផ្សំទៀតផង ។
ការឲ្យទានគឺជាការធ្វើចម្បាំង គឺច្បាំងនឹងសេចក្តីកំណាញ់ផង ច្បាំងនឹងខ្មាំងគឺសេចក្តីក្រោធក្នុងខ្លួនយើងផង ។ តាមធម្មតា បើមនុស្សណាដែលយើងមិនខឹង មិនស្អប់ទេ យើងអាចឲ្យបាន គ្រាន់តែយើងមិនកំណាញ់ ប៉ុណ្ណឹងយើងឲ្យបានហើយប៉ុន្តែ ចំពោះមនុស្សដែលយើងខឹងក្រោធយើងស្អប់វិញនោះ យើងពិតជាលំបាកបដិបត្តិក្នុងវិធីនេះណាស់ ដូច្នេះយើងត្រូវកុំភ្លេចថា " សត្រូវរបស់យើងពិតប្រាកដ គឺសេចក្តីក្រោធ យើងធ្វើសង្គ្រាមជាមួយសេចក្តីក្រោធ ដោយការឲ្យទាន " ។
ការឲ្យទាន ជាវិធីកែខៃដោះស្រាយសេចក្តីក្រោធដែលនាំឲ្យសម្រេចផលបានល្អ ប្រសើរ និង នាំឲ្យយើងឈានទៅរកការដោះស្រាយដោយវិធីផ្សេងៗ ទៀតផង ។ការឲ្យទានអាចរម្ងាប់នូវការចងពៀរវេរា ដែលមានមកអស់កាលដ៏យូរអង្វែងហើយ ឲ្យស្ងប់ទៅបាន ធ្វើឲ្យសត្រូវក្លាយជាមិត្ត ។ ការឲ្យទាន ជាមេត្តា ករុណាដែលសម្តែងចេញមកខាងក្រៅតាមរយះនៃកាយកម្មឬវចីកម្ម ។
ការឲ្យទានជាគ្រឿងហ្វឹកហាត់មនុស្សដែលមិនទាន់ហ្វឹកហាត់បាន ។ ការឲ្យទានរមែងញ៉ាំងនូវរបស់ដែលប្រាថ្នាទាំងពួងឲ្យបានសម្រេច ។ អ្នកឲ្យទានក៏រីករាយចិត្តនឹងអំពើល្អរបស់ខ្លួនរីឯអ្នកទទួលក៏បាននូវសេចក្តីសុខ ។ការឲ្យទានគឺជាបារមីទី ១ ដែលនាំឲ្យព្រះបរមពោធិសត្វបានត្រាស់ដឹងថាជាព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ ។ បុគ្គលដែលមិនមែនជាបុគ្គលពោល រមែងសរសើរការឲ្យទាន ។
អត្ថបទដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅៈ វិធីរម្ងាប់សេចក្តីក្រោធ
រៀបរៀងដោយៈ អគ្គបណ្ឌិតធម្មាចារ្យ ប៊ុត សាវង្ស
វាយអត្ថបទដោយៈ កញ្ញា ជា ម៉ានិត
ដោយ៥០០០ឆ្នាំ
images/articles/1100/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៩ ឧសភា ឆ្នាំ២០២៦ (អាន: ២៤,៩១០ ដង)
ប្រេត២១ពួក
១- អដ្ឋិសង្ខលិកប្រេត (ប្រេតមានតែរាងឆ្អឹង) ប្រេតនេះមាននៅជើងភ្នំគិជ្ឈកូដ ដែលព្រះមហាមោគ្គល្លានត្ថេរលោកបានឃើញប្រេតនេះកំពុងតែអណ្តែតឯអាកាស មានពពួកត្មោតពពួកសត្វខ្លែងប្រមង់ដេញតាមចោមរោមឆាបចឹក អដ្ឋិសង្ខលិកប្រេតនោះ ក៏ចេះស្រែកថ្ងូរនៅនឹងជើងភ្នំគិជ្ឈកូដនោះ ។
ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ព្រះអង្គទ្រង់ត្រាស់សម្តែងនូវបុព្វកម្មនៃសត្វប្រេតនេះថា
images/articles/1093/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៩ ឧសភា ឆ្នាំ២០២៦ (អាន: ១៦,៤២៥ ដង)
អានិសង្សមេត្តា១១យ៉ាង
១. សខំ សុបតិ ដេកលក់ជាសុខ
២. សុខំ បដិពុជ្ឈតិ ភ្ញាក់ឡើងសុខ
៣. ន បាបកំ សុបិនំ បស្សតិ មិនយល់សប្តិអាក្រក់
៤. មនុស្សនំ បិយោ ហោតិ ជាទីស្រឡាញ់របស់ពួកមនុស្ស
៥. អមនុស្សានំ បិយោ ហោតិ ជាទីស្រឡាញ់របស់ពួកអមនុស្ស
៦. ទេវតា រក្ខន្តិ ពួកទេវតាតែងរក្សា
៧. នស្ស អគ្គិវា វិសំ វា កមតិ ភ្លើងក្តីថ្នាំពិសក្តីគ្រឿង សាស្ត្រាវុធក្តី មិនអាចមកជិតកាយធ្វើ នូវអន្តរាយឡើង
images/articles/1092/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៩ ឧសភា ឆ្នាំ២០២៦ (អាន: ២២,៧១៥ ដង)
ស្រុក ឬ ជនបទមួយដែលគ្មានទឹកភ្លៀងស្រុកនោះក៏ហួតហែង ក្រៀមស្រពោនមិនមានសម្រស់ស្រស់បំព្រងគួរជាទីពិចពិលរមិលមើលឡើយ មនុស្សសត្វទាំងឡាយ នៅក្នុងស្រុកនោះ ក៏ភៀសខ្លួនចេញទៅស្រុកដទៃដែលមានភ្លៀងធ្លាក់ ដើម្បីចិញ្ចឹមជីវិតរបស់ខ្លួនបន្តទៀតនេះជាសេចក្តីប្រៀបធៀបឲ្យឃើញថា បើក្នុងខ្លួនយើងគ្មានចិត្តមេត្តាដល់សត្វទាំងឡាយទេសត្វទាំងឡាយមិនអាចនៅជិតខ្លួនឬ នៅជាមួយខ្លួនបានទេ ពួកគេទាំងអស់នឹងទៅឲ្យឆ្ងាយអំពីខ្លួនយើងព្រោះយើងជាមនុស្សក្តៅហួតហែងគ្មានមេត្តា ។
ដូច្នេះមេត្តាតាមផ្លូវកាយវាចាចិត្តរបស់យើង ដូចជាទឹកដ៏ត្រជាក់សម្រាប់ស្រោចស្រពលើខ្លួនឯង និងអ្នកដទៃ ឲ្យបានសេចក្តីសុខ ឲ្យបាននូវប្រយោជន៍ គ្រប់បែបយ៉ាង អំពីខ្លួនដែលជាអ្នកមានមេត្តា ។
-អ្នកមានមេត្តាចិត្ត គឺមានសេចក្តីសុខគ្រប់ឥរិយាបថទាំង៤
-អ្នកមានមេត្តាចិត្តដូចជាស្រុកដែលមិនខ្លះដោយទឹក
-អ្នកមានមេត្តាចិត្ត ត្រជាក់ដូចជាកូននៅជិតម្តាយ
-អ្នកមានមេត្តាចិត្ត ដូចត្រីដែលនៅក្នុងទឹកត្រជាក់ល្អ
-អ្នកមានមេត្តាក្រអូបដូចជាក្លិនផ្កាឈូកជាដើម
-អ្នកមានមេត្តាចិត្តប្រសើរជាងមាសប្រាក់ទ្រព្យសម្បត្តិ
-អ្នកមានមេត្តាចិត្ត ដូចព្រះរាជាទ្រង់គ្រឿង ដ៏ល្អអស្ចារ្យ
-អ្នកមានមេត្តាចិត្ត ដូចជានាវាដ៏ធំសម្រាប់ចម្លងសត្វ
-អ្នកមានមេត្តាចិត្ត ដូចស្រុកគ្មានចោរ ឬ សត្រូវបៀតបៀន
-អ្នកមានមេត្តាចិត្តអាចគេចរួចផុត អំពីគ្រោះថ្នាក់ផ្សេងៗ
-អ្នកមានមេត្តាចិត្ត គឺនៅជិតស្ថានសួគា និងព្រះនិព្វាន
ការចម្រើនមេត្តាចិត្ត គឺជាការលះបង់នូវសេចក្តីក្រោធឲ្យបានរឿយៗ ។
អត្តបទនេះដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅៈ មេត្តាចិត្ត
រៀបរៀងដោយៈ ធម្មាចារ្យ កែវ វិមុត្ត
វាយអត្តបទដោយៈ កញ្ញា ម៉ានិត
ដោយ៥០០០ឆ្នាំ
images/articles/1123/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៩ ឧសភា ឆ្នាំ២០២៦ (អាន: ១០,៦៥២ ដង)
សីហសូត្រ
សម័យមួយ ព្រះដ៏មានព្រះភាគគង់នៅក្នុងកូដាគារសាលានាមហាវ័ន ទៀបក្រុងសាលី ។ គ្រានោះសីហសេនាចូលទៅគាល់ព្រះដ៏មានព្រះភាគ លុះចូលទៅដល់ហើយ ក៏ថ្វាយបង្គំព្រះដ៏មានព្រះភាគ ហើយអង្គុយក្នុងទីសមគួរ ។ លុះសីហសេនាបតីអង្គយក្នុងទីសមគួរហើយ បានក្រាបទូលសួរព្រះអង្គអាចនឹងបញ្ញត្តផលទានដែលបុគ្គលគប្បីឃើញច្បាស់ដោយខ្លួនឯងបានឬទេ ។
images/articles/1124/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៩ ឧសភា ឆ្នាំ២០២៦ (អាន: ៦,២៦៥ ដង)
ទានានិសង្សសូត្រ
ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ អានិសង្សក្នុងទាននេះ មាន៥ យ៉ាង ។ ៥ យ៉ាងដូម្តេចខ្លះ ។ គឺជាទីស្រឡាញ់ជាគាប់ចិត្តជនច្រើន១ ពួកសប្បុរសអ្នកស្ងប់ រមែងគប់រក១ មានកិត្តិសព្ទដ៏ពិរោះខ្ចរខ្ចាយទៅ ១ មិនបានប្រាសចាកធម៌របស់គ្រហស្ថ ១ លុះបែកធ្លាយរាងកាយស្លាប់ទៅរមែងកើតក្នុងសុគតិ សួគឥ ទេវលោក ១។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ នេះអានិសង្សក្នុងទានទាំង៥ យ៉ាង ។
images/articles/1125/Untitled-1-Recovered.jpg
ផ្សាយ : ២៩ ឧសភា ឆ្នាំ២០២៦ (អាន: ៧,០៩៧ ដង)
កាលទានសូត្រ
(បិដកលេខ ៤៤ ទំព័រ ៨១ ដល់៨២)
ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ កាលទាននេះមាន៥ យ៉ាង ។ ៥ យ៉ាងដូចម្តេច ខ្លះ ។ គឺឲ្យទានដល់អ្នកមកថ្មី ១ ឲ្យទានដល់អ្នកមានដំណើរ ១ ឲ្យទានអ្នកមានជំងឺ ១ ឲ្យទានក្នុងពេលអត់បាយ ១ បានតម្កល់ស្រូវថ្មី ផ្លែឈើដំបូងដល់បុគ្គលមានសីលទាំងឡាយជាដំបូង១ ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ នេះឯងជាកាលទាន ៥ យ៉ាង ។
