ពន្យល់ពាក្យថាគ្រូ
គ្រូ (ន) អ្នកដែលមានចិត្តធ្ងន់, អ្នកដែលគួរគេគោរព គឺអ្នកបង្ហាត់បង្រៀនចំណេះ វិជ្ជាសិល្បសាស្រ្តផ្សេងៗ ដល់ សិស្ស។ គ្រូអក្សរ, គ្រូលេខ, គ្រូភ្លេង…។ (វចនានុក្រម សម្តេច ជួន ណាត ទំព័រ ១៥៦)
អាចរិយៈ (ខ្មែរសរសេរថាអាចារ្យ) (ន) អ្នកប្រដៅ ឬអ្នកហាត់មារយាទ, អ្នកប្រព្រឹត្តល្អ, អ្នកកាន់ត្រឹមត្រូវ, អ្នកដែលសិស្សត្រូវគោរព, អ្នកដែលធ្វើប្រយោជន៍ដល់សិស្ស, អ្នកបង្រៀន ចំណេះគេ, គ្រូ, គ្រូបង្រៀន ។
ពាក្យថា អាចារ្យ នេះខ្មែរហៅបានច្រើនយ៉ាងទៅទៀតតាមដំណើរដែលប្រកបហៅដូចជាៈ ក្នុងសាសនាពាក្យថា អាចារ្យមាន ៥ ប្រភេទ
១.បព្វជ្ជាចារ្យ អាចារ្យបំបួស គឺភិក្ខុអ្នកបំបួសកុលបុត្រឲ្យបានជាសាមណេរ
២.ឧបសម្បទាចារ្យ ភិក្ខុអ្នកសូត្រញត្តិចតុត្ថកម្មវាចា ឲ្យសាមណេរបាន ឧបសម្បទា ជាភិក្ខុភាព (លោកគ្រូសូត្រ)
៣.ឧទ្ទេសាចារ្យ អាចារ្យបង្រៀនបាលី
៤.និស្សយាចារ្យ អាចារ្យអ្នកឲ្យនិស្ស័យ គឺភិក្ខុទទួលភារៈឲ្យសិស្សនៅអាស្រ័យនឹងខ្លួនផង (គ្រូទទួលបន្ទុក)
៥.ធម្មាចារ្យ អាចារ្យអ្នកបង្រៀនធម៌អាថ៌ ឬបង្រៀនចំណេះវិជ្ជាសិល្បសាស្រ្តផ្សេងៗ (ហៅថា វិជ្ជាចារ្យឬ វិទ្យាចារ្យ ឬ សិល្បាចារ្យ ជាដើម តាមរូបសព្ទចំណេះដែលបង្រៀនក៏បាន។ អន្តេវាសិក និង សិស្សផង)។
អាចារ្យកម្មដ្ឋាន គ្រូបង្រៀនកម្មដ្ឋាន (រាប់ចូលក្នុង ធម្មាចារ្យ) ។
អាចារ្យកាន់ពេលា អ្នកដែលពិនិត្យ មើលហើយកំណត់ ឫក្សពារ ពេលាល្អ ឲ្យគូស្វាមីភរិយា ក្នុង មង្គលការ អាពាហ៍ពិពាហ៍។
អាចារ្យកោរជុកឬ អាចារ្យកោសក់ អ្នកដែលពិនិត្យមើលឫក្សពារ ហើយកំណត់ វេលា ឲ្យគេក្នុង មង្គលកោរជុក ។
អាចារ្យបញ្ចុះធាតុ អ្នកដែលចេះក្បួន ឬពិធីបញ្ចុះធាតុ។
អាចារ្យយោគី អាចារ្យជាប្រមុខនៃអ្នកភ្លុកទាំង៤ នាក់ក្នុងការធ្វើឈាបនកិច្ច ឬអាចារ្យ នាំមុខ សព។
អាចារ្យវត្ត ឬអាចារ្យសម្រាប់វត្ត ឧបាសកដែលជាប្រមុខក្នុងការចាត់ចែងកិច្ចការ ផ្សេងៗ ក្នុងវត្ត (ក្នុងសម័យ បុរាណហៅថា អារាមិក ឬអារាមិកជន, សម័យបច្ចុប្បន្ននេះ លុះតែមន្រ្តីអ្នករាជការរដ្ឋបាលក្នុងនាទីយល់ព្រមផង ទើបធ្វើជាអាចារ្យវត្តបាន) (វចនានុក្រម សម្តេច ជួន ណាត ទំព័រ ១៧២០)
ប្រភពៈ គេហទំព័រ Buddhismforpeace
ដោយ៥០០០ឆ្នាំ
