ទោសទុច្ចរិតផ្សេងៗ មានស៊ីសំណូកជាដើម
រឿងប្រេតស៊ីសាច់ឯង
( ចាក បេ. ខុ. )
( ទោសទុច្ចរិតផ្សេងៗ មានស៊ីសំណូកជាដើម )
កាលព្រះបរមគ្រូ គង់នៅវត្តវេឡុវ័ន នាក្រុងរាជគ្រឹះ ។ កាលនោះព្រះបាទពិម្ពិសារ ទ្រង់ជាធម្មិកមហារាជ បាននាំអ្នករាជការ និងបណ្តារាស្ត្រ សមាទានរក្សាឧបោសថសីល រឿយៗជានិច្ចរាល់ឆ្នាំ
|
|
បានអានៈ (288)
»
អានបន្ត
|
| |
|
|
អានិសង្សសាងព្រះពុទ្ធរូប ជួសជុលព្រះចេតិយ និងទោសខ្វេះភ្នែកសត្វ
រឿងកុនាលរាជកុមារ
(ចាក អ. ម.)
(អានិសង្សសាងព្រះពុទ្ធរូប ជួសជុលព្រះចេតិយ និងទោសខ្វេះភ្នែកសត្វ)
សម័យក្រោយពុទ្ធកាល ព្រះនាងអសន្ធមិត្តា ជាឯកអគ្គមហេសីព្រះបាទធម្មាសោក មានព្រះរាជបុត្រមួយអង្គប្រកបដោយរូបឆោមសមល្អអស្ចារ្យ ក្នុងពេលប្រសូត្រហើយ សេនាបតីមួយរូប បានទៅថ្វាយដំណឹងព្រះបាទធម្មាសោកថា សូមមហារាជក្សាន្តព្រះរាជហឫ
|
|
បានអានៈ (240)
»
អានបន្ត
|
| |
|
|
|
|
|
បានអានៈ (159)
»
អានបន្ត
|
| |
|
|
សេចក្ដីល្មោភនាំឲ្យថោកទាប ខាតលាភទ្រព្យសម្បត្តិ អាយុជីវិត
រឿងចចកល្មោភ
(ចាក គ. ម.)
(សេចក្ដីល្មោភនាំឲ្យថោកទាប ខាតលាភទ្រព្យសម្បត្តិ អាយុជីវិត)
ពីព្រេងនាយ មានព្រានព្រៃម្នាក់ឈ្មោះ ភៃរវៈ ក្នុងស្រុកកល្យាណកដកៈ បានចូលទៅក្នុងព្រៃជ្រៅ បាញ់បានប្រើសមួយ ហើយលីយកប្រើសនោះត្រឡប់មកផ្ទះវិញស្រាប់តែជួបនឹងជ្រូកព្រៃធំមួយ ក្នុងទីពាក់កណ្ដាលផ្លូវ មានចិត្តត្រេកអរណាស់ ក៏ទម្លាក់ប្រើសទុក ចាប់ធ្នូបាញ់ជ្រូកនោះភ្លាម។
|
|
បានអានៈ (189)
»
អានបន្ត
|
| |
|
|
អានិសង្សទានដែលកូនឧទ្ទិសជូនមាតាបិតា
រឿងព្រះបាទបិង្គលកៈ និងប្រេត
(ចាក បេ. ខុ.)
(អានិសង្សទានដែលកូនឧទ្ទិសជូនមាតាបិតា)
សម័យក្រោយពុទ្ធកាល មានព្រះរាជាមួយអង្គព្រះនាម បិង្គលកៈ ជាស្ដេចក្នុងសុរដ្ឋប្រទេស ស្ដេចទៅគាល់ព្រះបាទធម្មាសោក ជាស្ដេចចុល្លចក្រ។ លុះត្រឡប់មកវិញស្ដេចយាងកាត់ភក់កណ្ដាលថ្ងៃត្រង់ កំពុងតែយាងស្រាប់តែបានទតឃើញផ្លូវថ្នល់យ៉ាងល្អ
|
|
បានអានៈ (214)
»
អានបន្ត
|
| |
|
|
គួរត្រេកអរចំពោះទណ្ឌកម្ម ដែលអ្នកមានគុណដាក់ឲ្យ
រឿងព្រហ្មទត្តរាជកុមារ
( ចាក តិ. តិ. )
( គួរត្រេកអរចំពោះទណ្ឌកម្ម ដែលអ្នកមានគុណដាក់ឲ្យ )
កាលព្រះសម្ពុទ្ធបរមគ្រូ គង់នៅព្រះជេតពនសុគន្ធកុដីស្រីមហាវិហារ កាលថ្ងៃមួយ ព្រះអង្គទ្រង់សំដែងធម៌ប្រារព្ធនឹងភិក្ខុមួយអង្គ ជាអ្នកខឹងច្រើនឈ្មោះទុព្វចភិក្ខុ ដែលភិក្ខុជាថេរៈស្តីប្រដៅមិនបាន ទ្រង់លើកយកតិលមុដ្ឋិជាតកមកសម្តែងប្រាប់ភិក្ខុនោះថាៈ
|
|
បានអានៈ (138)
»
អានបន្ត
|
| |
|
|
ទោសបាណាតិបាត និងគុណរបស់មិត្រ
រឿងមិគលុទ្ទកប្រេត
( ចាក បេ. ខុ. )
( ទោសបាណាតិបាត និងគុណរបស់មិត្រ )
កាលកន្លងទៅហើយ ក្នុងក្រុងរាជគ្រឹះ មានព្រានម្រិគម្នាក់ ជាមិត្រនឹងធម្មឧបាសក ។ ព្រាននោះសម្លាប់ម្រិគទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ ឥតមានបង្អង់ពេលវេលាណាមួយឡើយ ។
ឧបាសកជាមិត្រ ចេះតែនិយាយលួងលោមអង្វរឲ្យឈប់សម្លាប់ ព្រានមិនព្រមតាម ។
|
|
បានអានៈ (104)
»
អានបន្ត
|
| |
|
|
|
|
