ថ្ងៃ ពុធ ទី ០៨ ខែ កុម្ភះ ឆ្នាំខាល ចត្វា​ស័ក, ព.ស.​២៥៦៦  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (mp3)
ការអានព្រះត្រៃបិដក (mp3)
​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (mp3)
កម្រងធម៌​សូត្រនានា (mp3)
កម្រងបទធម៌ស្មូត្រនានា (mp3)
កម្រងកំណាព្យនានា (mp3)
កម្រងបទភ្លេងនិងចម្រៀង (mp3)
ព្រះពុទ្ធសាសនានិងសង្គម (mp3)
បណ្តុំសៀវភៅ (ebook)
បណ្តុំវីដេអូ (video)
ទើបស្តាប់/អានរួច
ការជូនដំណឹង
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុគល់ទទឹង
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌ (ភ្នំពេញ)
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុវត្តខ្ចាស់
ទីតាំងៈ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុរស្មីព្រះអង្គខ្មៅ
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុពណ្ណរាយណ៍
ទីតាំងៈ ខេត្តកណ្តាល
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
មើលច្រើនទៀត​
ទិន្នន័យសរុបការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ៥,១០៧
Today
ថ្ងៃម្សិលមិញ ២៥៨,០៧១
ខែនេះ ១,៥១២,៩៤២
សរុប ២៩៩,៨៧៦,១៥៣
Flag Counter
អ្នកកំពុងមើល ចំនួន
អានអត្ថបទ
ផ្សាយ : ២៦ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១៣,៥៤៧ ដង)

ទោស​បាណា​តិ​បា​ត និង​គុណ​របស់​មិត្រ



 
រឿង​មិ​គលុទ្ទ​កប្រេត
(​ ចាក​ បេ​. ខុ. )
( ទោស​បាណា​តិ​បា​ត និង​គុណ​របស់​មិត្រ )


កាល​កន្លង​ទៅ​ហើយ​ ក្នុង​ក្រុង​រាជ​គ្រឹះ​ មាន​ព្រាន​ម្រិគ​ម្នាក់​ ជា​មិត្រ​នឹង​ធម្ម​ឧ​បា​សក​ ។ ព្រាន​នោះ​សម្លាប់​ម្រិគ​ទាំង​យប់​ទាំង​ថ្ងៃ​ ឥ​ត​មាន​បង្អង់​ពេល​វេ​លា​ណា​មួយ​ឡើយ​ ។

ឧ​បាសក​ជា​មិត្រ​ ចេះ​តែ​និ​យាយ​លួង​លោម​អង្វរ​ឲ្យ​​ឈប់​សម្លាប់​ ព្រាន​មិន​ព្រម​តាម​ ។ ឧ​បា​សក​ចេះ​តែ​ឧ​ស្សាហ៍​និ​យាយ​មិន​ឈប់​មិន​ធុញ​ទ្រាន់​ដល់​យូរ​ៗទៅ​ព្រាន​នោះ​ក៏​និយាយ​ប្រាប់​ឧ​បាសក​ថា ម្នាល​សម្លាញ់​ខ្ញុំ​មាន​សេច​ក្តី​រាប់​អាន​សម្លាញ់​ក្រៃ​ពេក​ ខ្ញុំ​ឈប់​សម្លាប់​សត្វ​ក្នុង​ពេល​វេលា​យប់​ជូន​អ្នក​ចុះ​ ឧ​បាសក​ឮហើយ​ ទទួល​សា​ធុ! ៗ ខ្ញុំ​ត្រេក​អរ​ណាស់​ ក្នុង​វេលា​យប់​ដែល​អ្នក​ឈប់​នោះ​ អ្នក​ត្រូវ​តាំង​ចិត្ត​រំ​លឹក​ចំ​ពោះ​គុណ​ព្រះ​រត​ន​ត្រ័យ​​ កុំ​រំ​លឹក​ដល់​ការ​នេ​សាទ​រ​បស់​អ្នក​ ។

ព្រាន​ធ្វើ​តាម​បាន​ទាំង​អស់​តែ​ដល់​វេលា​យប់​ទៅ​ដក​អន្ទាក់​ ដក​លប​ជា​ដើម​ទុក​ក្នុង​ទី​មួយ​ហើយ​ ដម្កល់​ចិត្ត​ក្នុង​គុណ​ព្រះ​រត​ន​ត្រ័យ​ ដល់​វេ​លា​ថ្ងៃ​ទើប​ទៅ​នេ​សាទ​តាម​ធម្ម​តា​ ។

សម័យ​ក្រោយ​មក​ ព្រាន​នោះ​ស្លាប់​ទៅ​ កើត​ជា​វេ​មា​និក​ប្រេត​ នៅ​ក្បែរ​ភ្នំ​គិជ្ឈ​កូដ​ ពេល​ថ្ងៃ​រង​ទុក្ខ​វេទ​នា​ មាន​ឆ្កែ​ទាំង​ហ្វូង​ដេញ​ខាំ​ស៊ី​អស់​សាច់​នៅ​សល់​ឆ្អឹង​ ដល់​វេលា​យប់​ក្លាយ​ខ្លួន​ជា​ទេព​បុត្រ​ សោយ​សម្បត្តិ​ទិ​ព្វ​ នៅ​ក្នុង​វិមាន​មាស​ មាន​អ្នក​បំ​រើ​រាប់​រយ​នាក់ ។ ផ្លាស់​ប្តូរ​សោយ​ផល​សុខ​ទុក្ខ​ៗ តែយ៉ាង​នេះ​ជា​ដរាប​រាល់​ពេល​វេលា​ ។

ជួន​ជា​ថ្ងៃ​មួយ​នោះ​ព្រះ​នា​រទ​ត្ថេរ​ លោក​និ​មន្ត​ទៅ​ក្បែរ​ភ្នំ​ បាន​ឃើញ​ហើយ​ សួរ​ដំណឹង​សព្វ​គ្រប់​ទើប​នាំ​ដំ​ណឹង​នោះ​ទៅ​កាន់​សំណាក់​ព្រះ​សម្ពុទ្ធ​ ក្រាប​ទូល​តាម​ដំណើរ​ ។ ព្រះ​សម្ពុទ្ធ​ប​រម​គ្រូ​ ទ្រង់​ប្រា​រព្វ​រឿង​ប្រេត​នោះ​ជាហេតុ​ ហើយ​សំដែង​ធម៌​ទេស​នា​ ដើម្បី​ជា​ប្រ​យោជ​ន៍​មគ្គ​ផល​សុខ​ចំ​រើន​ដល់​ពុទ្ធ​ប​រិ​ស័ទ​ទាំង​ឡាយ ។

ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវ​ភៅ​ប្រជុំ​និ​ទាន​ជា​តក​


ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​

 

Array
(
    [data] => Array
        (
            [0] => Array
                (
                    [shortcode_id] => 1
                    [shortcode] => [ADS1]
                    [full_code] => 
) [1] => Array ( [shortcode_id] => 2 [shortcode] => [ADS2] [full_code] => c ) ) )
អត្ថបទអ្នកអាចអានបន្ត
ផ្សាយ : ៣០ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១០,៥២៦ ដង)
កម្ម​ផល​ជាច្បាប់​របស់​ជីវិត
ផ្សាយ : ១១ មីនា ឆ្នាំ២០២២ (អាន: ៨២១ ដង)
ដូចម្តេច​ហៅថា​ ព្រាហ្មណ៍​? 
ផ្សាយ : ៣១ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ៤,០៨៥ ដង)
បុគ្គល​គប្បី​ដឹង​ច្បាស់​នូវ​ព្រះ​សទ្ធម្ម​ដោយ​ហេតុ​ដូចម្តេច ?
ផ្សាយ : ២៦ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១៣,០៦២ ដង)
មាគ៌ា​ឆ្ពោះ​ទៅ​កាន់​និព្វាន
ផ្សាយ : ២៨ មករា ឆ្នាំ២០២២ (អាន: ៨៤,៧៦០ ដង)
រឿងក្នុងជីវិតដូចយល់សប្តិ
ផ្សាយ : ២៤ សីហា ឆ្នាំ២០២០ (អាន: ១២,៦៧៩ ដង)
ព្រះបាតនៃព្រះដ៏មានព្រះភាគ
ផ្សាយ : ២៩ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ៨,៧៦៨ ដង)
ព្រះពុទ្ធសាសនា និង​វិទ្យាសាស្ត្រ​ទំនើប
៥០០០ឆ្នាំ ស្ថាបនាក្នុងខែពិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ។ ផ្សាយជាធម្មទាន ៕