30
ថ្ងៃ អង្គារ ទី ២៧ ខែ កុម្ភះ ឆ្នាំថោះ បញ្ច​ស័ក, ព.ស.​២៥៦៧  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (mp3)
ការអានព្រះត្រៃបិដក (mp3)
ស្តាប់ជាតកនិងធម្មនិទាន (mp3)
​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (mp3)
កម្រងធម៌​សូធ្យនានា (mp3)
កម្រងបទធម៌ស្មូត្រនានា (mp3)
កម្រងកំណាព្យនានា (mp3)
កម្រងបទភ្លេងនិងចម្រៀង (mp3)
បណ្តុំសៀវភៅ (ebook)
បណ្តុំវីដេអូ (video)
ទើបស្តាប់/អានរួច







ការជូនដំណឹង
វិទ្យុផ្សាយផ្ទាល់
វិទ្យុកល្យាណមិត្ត
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
វិទ្យុមេត្តា
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុគល់ទទឹង
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុវត្តខ្ចាស់
ទីតាំងៈ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌ (ភ្នំពេញ)
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌ (កំពង់ឆ្នាំង)
ទីតាំងៈ ខេត្តកំពង់ឆ្នាំង
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
មើលច្រើនទៀត​
ទិន្នន័យសរុបការចុចចូល៥០០០ឆ្នាំ
ថ្ងៃនេះ ១៦,៤៧៣
Today
ថ្ងៃម្សិលមិញ ២៤៣,៣៤៩
ខែនេះ ៤,២៩៩,៩០៣
សរុប ៣៧៨,៦២១,៤២៥
អានអត្ថបទ
ផ្សាយ : ២៨ កក្តដា ឆ្នាំ២០១៩ (អាន: ១២,៣០០ ដង)

តួ​នាទី​សិស្ស ៥ សិក្ខាបទ



 
តួ​នាទី​សិស្ស ៥ សិក្ខាបទ

សិក្ខាបទ​ទី​១ : សិស្សគប្បី​សិក្សា​ថា​អាត្មាអញ​ត្រូវ​កោក​គោរព​ទទួល​លោក​គ្រូ​អាចារ្យ។

បដិសណ្ឋារកិច្ច​ដោយ​សេចក្ដី​គោរព ដោយ​ចិត្ត​ជ្រះ​ថ្លា​ប្រារព្ធ​ចំពោះ​គុណ​ដែល​មាន​ក្នុង​គ្រូ​អាចារ្យ គឺ​ជា​សិរី​សួស្ដី​របស់​សិស្ស។

ក្នុង​សិក្ខាបទ​ទី​១​របស់​សិស្ស​នោះ មិន​ចំពោះ​តែ​ការ​ក្រោក​ឈរ​ទទួល​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ កិច្ចការ​ដែល​ត្រូវ​ទទួល​នៅ​មាន​ច្រើន​ទៀត រួម​សេចក្ដី​គោរព​ទាំង​អស់​មក​ហៅ​ថា អបចាយនៈ​ជា​ពូជ​នៃ​ត្រកូល​ខ្ពង់​ខ្ពស់ ជា​គុណ​ធម៌​ដ៏​ស្រស់​បស់​ក្នុង​សន្ដាន។

មនុស្ស​ឆ្លាត​រមែង​ទុក​នូវ​ភាព​រឹងប៉ឹង ការ​ចេះ​ដឹង និង គុណធម៌​របស់​ខ្លួន​ខាងក្នុង ប៉ុន្តែ​ខាង​ក្រៅ​បញ្ចេញ​នូវ​ភាព​ទន់​ភ្លន់​ឱន​លំទោន នេះ​គឺ​មនុស្ស​ទន់​ក្រៅតែ​រឹង​ប៉ឹង​ខាង​ក្នុង ខុស​អំពី​មនុស្ស​ល្ងង់​ ដែល​ចូល​ចិត្ត​អួត​អាង​រឹង​ក្រញាង​ចេញ​មកក្រៅ តែខាង​ក្នុង​វិញ​គ្មាន​សមត្ថភាព​អ្វី​សោះ ទន់​ជ្រាវ​ដូច​ដីភក់​ប៉ប៉ិច​ប៉ប៉ាច់​មិន​មាន​អ្វី​ពិត ពាក្យ​សម្ដី​មិន​ទៀងទាត់ ប្រាកដ​ដូច​ជា​ផ្គរ​អត់​ភ្លៀង ឬ រ៉ូងរ៉ាង​ដូច​ប៉ោត​អត់​ទឹង។

ការ​គោរព​គុណ​គឺ​មហាកុសល​ដែល​ជា​ធម្មជាតិ​ឆ្លាត​ឈ្លាស បែង​ចែក​គុណ​ទោស​ឲ្យ​ផ្សេង​ពី​គ្នា ជា​ធម៌​ទន់​ភ្លន់​មួយ​គុណ​តែ​រឹង​ប៉ឹង​ជា​មួយ​ទោស។

សិក្ខាបទ​ទី​២ : សិស្ស​គប្បី​សិក្សា​ថា​អាត្មាអញ​ត្រូវ​ឧបដ្ឋាក​លោក​គ្រូ​អាចារ្យ។

ការ​គាល់​បម្រើ​គ្រូអាចារ្យ ជា​ការ​ចុះ​ទុក​បន្ដិច​បន្តួច​បន្ទាប់​បន្សំ ប៉ុន្តែ​ផល​កម្រៃ​វិញ​គឺ​សេចក្ដី​ល្អ​ជា​បុណ្យ​ផង ចំណេះ​ដឹង​សម្រាប់​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​ជីវិត​ផង សរុប​រួម​ច្រើន​ក្រៃ​កន្លង ជា​ការងារ​ចម្រើន​កើត​ប្រយោជន៍​ដោយ​ពិត។

មនុស្ស​យើង​ត្រូវ​ខំ​ប្រញ៉ាប់ធ្វើ​សេចក្ដី​ល្អ​នៅ​ក្នុង​ថ្ងៃ​នេះ គឺ​ឥឡូវ​នេះ​ឯង និង ធ្វើ​រឿយៗ​ត​ទៅ​ទៀត ត្រូវ​សន្សំ​បុណ្យ​ឲ្យ​បាន​ច្រើន​ ត្រូវ​ចាំ​ទុក​ថា ពេល​វេលា​មិន​សូវ​សម្បូរ​ទេ បើ​ចេះ​តែ​បង្អែបបង្អង់​រ៉ែរ៉​ម៉ោង​ពេល​យប់​ថ្ងៃ​ក៏​អស់​ទៅ អាយុ​ក៏​កន្លង​ទៅ ចំណែក​បុណ្យ​កុសល​អំពើ​ល្អ​មិន​ចម្រើន​ឡើង​សោះ​អីចឹង ជីវិត​នឹង​មាន​តម្លៃ​នៅ​ត្រង់​ណា ព្រោះ​ថា​តម្លៃ​នៃ​ជីវិត​វា​ស្ថិត​នៅ​ត្រង់​បុណ្យ​គឺ​អំពើ​ល្អ​ដែល​ខ្លួន​បាន​ធ្វើ​ទុក​នោះ​ឯង រឿង​នេះ​ពិត​មែន​តែ​បរលោក​មិន​មែន​ជា​ការ​ទិញ​ដូរ ប៉ុន្តែ​បរលោក​នៃ​ជីវិត​ជា​ផល​របស់​ការងារ បើ​ការងារ​ល្អ​ជីវិត​ក៏​ថ្លៃ បរលោក​រមែង​រុង​រឿង។

មនុស្ស​យើង​មាន​ជីវិត​គឺ​មាន​ការងារ មនុស្ស​ល្អ​ធ្វើ​តែ​ការងារ​ណា​ដែល​ប្រាស់ចាក​ទោស ស្វែង​រក​ទ្រព្យ​ផង ស្វែង​រក​គុណធម៌​បុណ្យ​កុសល​មក​ដាក់​ខ្លួន​ផង។

សិក្ខាបទ​ទី​៣ : សិស្សគប្បី​សិក្សា​ថា​អាត្មា​អញ​ត្រូវ​ស្ដាប់​ឱវាទ​អំពី​គ្រូអាចារ្យ​ដោយ​ល្អ។

ពាក្យ​ថា​ស្ដាប់​ដោយ​ល្អ​គឺ​ស្ដាប់​ឲ្យ​យល់​ ហើយ​ពិចារណា​តាម​ហេតុ​ និង​ ផល យ៉ាង​នេះ​រមែង​បាន​នូវ​បញ្ញា សូម​ឲ្យ​សិស្ស​ទាំង​ឡាយ​ស្រឡាញ់​គ្រូ​ដោយ​ស្មោះ​គោរព​ការ​ចេះ​ដឹង និង គុណធម៌ ម្យ៉ាង​ទៀត ត្រូវ​ចេះ​សិក្សាអំពី​ធម្មជាតិ​ជុំ​វិញ​ខ្លួន ចំពោះ​តែ​មនុស្ស​ ឬ សត្វ​ ឬ រុក្ខជាតិឡើយ ព្រោះ​ថា ធម្មជាតិ​គ្រប់​យ៉ាង​អាច​បង្រៀន​យើង​បាន ឬ​អាច​ជា​កញ្ចក់​សម្រាប់​ស្អិត​ស្អាង​ខ្លួន​យើង​ឲ្យ​បាន​ល្អ គឺ​ជា​កញ្ចក់​ដែល​មាន​តម្លៃ​ពិសេស។

សិស្ស​មិន​ត្រូវ​ខឹង​ក្រោធ​ចំពោះ​ឱវាទ​របស់​គ្រូ​ហើយ​ក៏​មិន​ត្រូវ​បដិបក្ខ​ជា​មួយ​នឹង​របស់​ជុំ​វិញ​ខ្លួន ត្រូវ​មាន​ស្មារតី​អត់​ធន់​ចម្រើន​បញ្ញា​សិក្សា​អំពី​ធម្មជាតិ ចូល​រៀន​ក្នុង​សាលា​លោក​៦ គឺ​លោក​ភ្នែក លោក​ត្រចៀក លោក​ច្រមុះ លោក​អណ្ដាត លោក​កាយ និង​ លោក​ចិត្ត​ឲ្យ​ជា​និច្ច​ជា​ប្រចាំ ហើយ​ត្រូវ​សិក្សា​កុំ​ឲ្យ​ក្រៅ​អំពី​ហេតុ​និង​ផល ព្រោះ​ហេតុ​និង​ផល​ ជា​ច្បាប់​របស់​ធម្មជាតិ ជា​សច្ចធម៌ មាន​ហេតុ​ទើប​មាន​ផលកើត​ឡើង ហេតុ​យ៉ាង​នោះ​កែ​ប្រែ​ពុំ​បាន​ជា​ដាច់​ខាត់ បើ​អត់​ហេតុ​អត់​បច្ច័យ​ទេ មិន​មាន​អ្វី​មក​បង្គាប់​បញ្ជា​ឲ្យ​មាន​ធម្មជាតិ​ក្នុង​លោក​បាន​ឡើយ។

សិក្ខាបទ​ទី​៤ : សិស្ស​គប្បី​សិក្សា​ថា​អាត្មាអញ​ត្រូវ​ប្រណិប័តន៍​គ្រូ​ដោយ​ធ្វើ​ការងារ ទោះ​បី​ការងារ​នោះ​តូច​តាច​បន្តិចបន្តួច​ក៏​ដោយ ក៏​មិន​​ត្រូវ​ទុក​ឲ្យ​លោក​គ្រូអាចារ្យ​ធ្វើ​ខ្លួន​ឯង​ដែរ។

ការ​ជ្រោម​ជ្រែង​ការ​គាំទ្រ ការ​សម្ដែ​ងសេចក្ដី​គោរព​បម្រើ​ការងារ ជា​ការអនុមោទនា​ចំពោះ​គុណ​បុណ្យ ជា​ការ​បំរើ​ដ៏​ប្រសើរ​ដោយ​ចិត្ត​ទន់​ភ្លន់ លើក​ស្ទួយ​របស់​ធ្ងន់​ដើម្បី​ប្រយោជន៍​ដល់​ជន​ទាំង​ពួង។

មនុស្ស​ឆ្លាត​រមែង​ស្វែង​រកគុណ​ធមមក​ទុក​ក្នុង​ខ្លួន សាង​គុណ​ចម្រើន​ប្រយោជន៍​ឲ្យ​ដល់​សង្គម​មនុស្ស សង្គម​សត្វ ប្តេជ្ញា​តាំង​ចិត្ត​មិន​ដុត​សង្គម ពោល​គឺ​មិន​ធ្វើ​ឲ្យ​សង្គម​សត្វ​លោក​ក្ដៅ​ក្រហាយ ដោយ​សារ​ខ្លួន​ម្នាក់​ឯង​ឡើយ ហើយ​គោរព​ស្រលាញ់​​គាំទ្រ​នូវ​បុគ្គលណា​ដែល​មាន​សមត្ថភាព អាច​ផ្ដល់​ប្រយោជន៍​ឲ្យ​សង្គម​តូច​ធំ​បាន​សុខ​ក្សេមក្សាន្ត។

សូម​មនុស្ស​លោក​គ្រប់​គ្នា លើក​នូវ​ទង់​ជ័យ​របស់​មនុស្ស​លោក​គឺ​គុណធម៌ តាម​ពិត​មាន​តែ​គុណ​ធម៌​ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​មនុស្ស​យើង មាន​ជីវិត​ប្រសើរ​ជាង​ពួក​សត្វ​តិរច្ឆាន។

សិក្សាបទ​ទី​៥ : សិស្សគប្បី​សិក្សា​ថា អាត្មាអញ​ត្រូវ​រៀន​សិល្ប​វិជ្ជា​អំពី​លោក​គ្រូ​អាចារ្យ​ដោយ​សេចក្ដី​គោរព។

មិន​ចំពោះ​តែ​វិជ្ជា​អ្វី​នោះ​ទេ បើ​សិស្ស​មាន​សមត្ថភាព​ចេះ​បាន​ច្រើន​មុខ​វិជ្ជា​គឺ​រឹង​តែ​ល្អ គុណ​ទោស​របស់​មុខ​វិជ្ជា​នៅ​លើ​អ្នក​ប្រើ​ជា​សំខាន់ បើ​ប្រើ​ក្នុង​ផ្លូវ​ត្រូវ​គឺ​ជា​គុណ តែ​បើ​ប្រើ​ក្នុង​ផ្លូវ​ខុស​គឺ​ជា​ទោស។

ការ​ប្រកប​នូវ​មុខ​វិជ្ជា​អ្វី​មួយ​ដើម្បី​ចិញ្ចឹម​ជីវិត​ក្ដី​ដើម្បី​ជា​ប្រយោជន៍​ដល់​សង្គម​ក្ដី ត្រូវ​មើល​ឆន្ទៈ​ខ្លួន​ឯង​ឲ្យ​ជាក់​ច្បាស់ ព្រោះ​ឆន្ទៈ​គឺ​សេចក្ដី​ពេញ​ចិត្ត​ក្នុង​ការងារ​ជាកម្លាំង​ចិត្ត អាច​ញ៉ាំង​សេចក្ដី​ព្យាយាម​ឲ្យ​ព្រឹត្ត​ជាប់​ត​មិន​ដាច់ ជា​ហេតុ​ឲ្យ​សម្រេច​នូវ​ប្រយោជន៍​ បើ​មិន​ដូច្នេះ​វា​នឹង​ជួប​ប្រទះ​នូវ​ការ​អស់​ពេល​ឥត​ប្រយោជន៍ អស់​ទាំង​ទុន​ក្នុង​រឿង​ផ្សេង​ៗ​ទៀត​ផង។

ម្យ៉ាង​ទៀត​ ការ​ចាប់​នេះ​ចាប់​នោះ​មិន​ឆ្ពោះ​ត្រង់​ណា វា​អាច​មិន​បាន​ការទាំង​អស់​ផង​ដែរ មុខ​វិជ្ជាសូម្បី​តែ​ម្យ៉ាង​គត់​ឲ្យ​តែ​ចេះ​ស្ទាត់ ប្រព្រឹត្ត​មិន​ដាច់​ដោយ​សេចក្ដី​ប្រមាទ ប្រៀប​បាន​នឹង​កំណប់​ទ្រព្យ។

ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ សិក្ខាបទមនុស្សល្អ
ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ
 
Array
(
    [data] => Array
        (
            [0] => Array
                (
                    [shortcode_id] => 1
                    [shortcode] => [ADS1]
                    [full_code] => 
) [1] => Array ( [shortcode_id] => 2 [shortcode] => [ADS2] [full_code] => c ) ) )
អត្ថបទអ្នកអាចអានបន្ត
ផ្សាយ : ១១ ធ្នូ ឆ្នាំ២០២៣ (អាន: ៩,០៨៨ ដង)
អនុគ្រោះ​នូវ​មិត្ត​ដោយ​ស្ថាន​ ៥ យ៉ាង
ផ្សាយ : ២២ មករា ឆ្នាំ២០២៣ (អាន: ៥១,១០៣ ដង)
ចង់បានសុខដោយល្ងង់ នាំឲ្យលង់ក្នុងទុក្ខ
ផ្សាយ : ២០ កញ្ញា ឆ្នាំ២០២៣ (អាន: ១៦,៤០៦ ដង)
អាហារ​តាម​ទ្រឹ​ស្តី​ព្រះ​ពុទ្ធ​សាស​នា​​
ផ្សាយ : ១៦ មិថុនា ឆ្នាំ២០២៣ (អាន: ៤៨,៦១៩ ដង)
គុណសម្បត្តិ ​និង​វិបត្តិ​នៃ​ឧបាសក​
ផ្សាយ : ២៣ កុម្ភះ ឆ្នាំ២០២២ (អាន: ១២,០៤២ ដង)
សម្លឹង​ផ្នែក​ក្នុង​នៃ​ជីវិត ទើប​គិត​រក​ធម៌
ផ្សាយ : ១៩ ធ្នូ ឆ្នាំ២០១៤ (អាន: ៧,៥៦០ ដង)
កំណាព្យ ធម្មយាត្រាទក្ខិណាពុទ្ធស្ថាន តាមដានពុទ្ធបាទ នាដែនដីពុទ្ធភូមិ
៥០០០ឆ្នាំ បង្កើតក្នុងខែពិសាខ ព.ស.២៥៥៥ ។ ផ្សាយជាធម្មទាន ៕
CPU Usage: 1.13
បិទ
ទ្រទ្រង់ការផ្សាយ៥០០០ឆ្នាំ ABA 000 185 807
   ✿ សម្រាប់ឆ្នាំ២០២៤ ✿  សូមលោកអ្នកករុណាជួយទ្រទ្រង់ដំណើរការផ្សាយ៥០០០ឆ្នាំជាប្រចាំឆ្នាំ ឬប្រចាំខែ  ដើម្បីគេហទំព័រ៥០០០ឆ្នាំយើងខ្ញុំមានលទ្ធភាពពង្រីកនិងរក្សាបន្តការផ្សាយតទៅ ។  សូមបរិច្ចាគទានមក ឧបាសក ស្រុង ចាន់ណា Srong Channa ( 012 887 987 | 081 81 5000 )  ជាម្ចាស់គេហទំព័រ៥០០០ឆ្នាំ   តាមរយ ៖ ១. ផ្ញើតាម វីង acc: 0012 68 69  ឬផ្ញើមកលេខ 081 815 000 ២. គណនី ABA 000 185 807 Acleda 0001 01 222863 13 ឬ Acleda Unity 012 887 987  ✿✿✿