Sunday, 23 Jun B.E.2568  
ស្តាប់ព្រះធម៌ (mp3)
ការអានព្រះត្រៃបិដក (mp3)
ស្តាប់ជាតកនិងធម្មនិទាន (mp3)
​ការអាន​សៀវ​ភៅ​ធម៌​ (mp3)
កម្រងធម៌​សូធ្យនានា (mp3)
កម្រងបទធម៌ស្មូត្រនានា (mp3)
កម្រងកំណាព្យនានា (mp3)
កម្រងបទភ្លេងនិងចម្រៀង (mp3)
បណ្តុំសៀវភៅ (ebook)
បណ្តុំវីដេអូ (video)
Recently Listen / Read






Notification
Live Radio
Kalyanmet Radio
ទីតាំងៈ ខេត្តបាត់ដំបង
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
Metta Radio
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
Radio Koltoteng
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
Radio RVD BTMC
ទីតាំងៈ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
វិទ្យុសំឡេងព្រះធម៌ (ភ្នំពេញ)
ទីតាំងៈ រាជធានីភ្នំពេញ
ម៉ោងផ្សាយៈ ២៤ម៉ោង
Mongkol Panha Radio
ទីតាំងៈ កំពង់ចាម
ម៉ោងផ្សាយៈ ៤.០០ - ២២.០០
មើលច្រើនទៀត​
All Counter Clicks
Today 149,275
Today
Yesterday 158,009
This Month 4,404,755
Total ៤០៥,១៨៧,៤៨០
Reading Article
Public date : 26, Jul 2019 (31,348 Read)

សេច​ក្ដី​ទុក្ខ​សោក​ កើត​អំពី​សេចក្ដី​ស្រលាញ់



Audio
 
រឿង​ឯកបុត្កគហបតី
(ចាក បិ. ម.)
(សេច​ក្ដី​ទុក្ខ​សោក​ កើត​អំពី​សេចក្ដី​ស្រលាញ់)

កាល​នោះ​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ គង់​នៅ​វត្ត​ជេតពន ជិត​ក្រុង​សាវត្ថី។ មាន​គហបតី​ម្នាក់ កើត​ទុក្ខ​ក្រៀម​ក្រំ បាន​ចូលល​ទៅ​គាល់ព្រះ​អង្គ ក្រាប​ថ្វាយ​បង្គំ​ហើយ​អង្គុយ​ក្នុង​ទីគួរ​មួយ។

ព្រះសម្ពុទ្ធ​ត្រាស់​សួរ​ថា ម្នាល​គហបតី អ្នក​មាន​មុខ​ក្រៀម​ស្រពាប់ស្រពោន តើ​មាន​ហេតុអ្វី?

គហបតី​ក្រាប​បង្គំ​ទូលថា បពិត្រ​ព្រះអង្គដ៏​ចម្រើន​ទូល​ព្រះបង្គំ​មាន​បុត្រ​តែមួយ​គត់​ ឥឡូវ​វា​ធ្វើមរណកាល​ចោល​ខ្ញុំ​ព្រះអង្គ​ទៅ។ និយាយ​ដូច្នេះ​ហើយ ក៏​យំសោក​ចំពោះ​ព្រះភ័ក្ត្រ រៀប​រាប់​ថា ម្នាល​កូនសម្លាញ់ ឪពុក​ស្រលាញ់​កូន​ណាស់ ស្រលាញ់​អូនស្មើ​ជីវិត តាំង​ពី​កូន​ស្លាប់​ទៅ ឪ​តែង​ទៅ​យំ​សោក ហៅ​រក​កូន​នៅ​ឈាបនដ្ឋាន​រាល់​ថ្ងៃ កិច្ចការ និង​ចំណី​អាហារ ឪ​លះ​បង់អស់​ហើយ ឥត​ចង់​បាន​ទ្រព្យ ឥត​ស្រេក​ឃ្លាន​ឡើយ តើ​ឥឡូវ​នេះ​កូន​នៅ​ទី​ណា​ ឲ្យ​ឪ​ឃើញ​មុខ​ផង។

ព្រះ​សម្ពុទ្ធ​ត្រាស់​ថា ម្នាល​គហបតី ដំណើរ​នេះ​ពិត​យ៉ាង​ហ្នឹង​ហើយ សេចក្ដី​សោកស្ដាយ ខ្សឹកខ្សួល ទុក្ខតូច​ចិត្ត និង​ការ​ចង្អៀត​ចង្អល់​ចិត្ត តែង​កើត​មក​អំពី​សេចក្ដី​ស្រលាញ់ មាន​សេចក្ដី​ស្រលាញ់​ជា​ដែន​កើត។

គហបតី​ឆ្លើយ​បដិសេធ​ពុទ្ធភាសិត​នេះ​ថា ត្រូវ​ដូច្នេះ​ខ្លះ​ដែរ ប៉ុន្តែ​បើ​តាម​ពិត​នោះ សេចក្ដី​ត្រេកអរ និង​សេចក្ដី​រីករាយ តែង​កើត​មក​អីពី​​សេចក្ដី​ស្រលាញ់ មាន​ស្រលាញ់​ជា​ដែន​កើត​វិញ​ទេ។ និយាយ​ដូច្នេះ​ហើយ ក៏​ក្រោក​ចាក​អាសនៈ​ចេញ​ទៅ ឥត​មាន​ការ​គួរសម​ចំពោះ​ព្រះ​សម្ពុទ្ធ​ឡើយ។

ទៅ​ដល់​ពាក់​កណ្ដាល​ផ្លូវ​ បាន​ជួប​ពួក​អ្នក​លេង​ល្បែង​ភ្នាល់ ក៏​និយាយ​ប្រាប់​អ្នក​ទាំង​នោះ​ថា ព្រះពុទ្ធ​បាន​សម្ដែង​ខុស​យ៉ាង​នេះ​ថា សេចក្ដី​ទុក្ខសោក​កើត​មកពី​សេចក្ដី​ស្រលាញ់។ ចំណែក​ខ្ញុំ​យល់​ថា សេចក្ដី​ត្រេកអរ​រីក​រាយ​សប្បាយ កើត​ពី​សេចក្ដី​ស្រលាញ់​។ ពួក​អ្នក​លេង​ឆ្លើយ​អប​ជើង​ថា បាទទាន លោក​មាន​ប្រសាសន៍ពិត​ជា​ត្រូវ។ គហបតី​គិត​ថា វាទៈ​របស់​អញ​សម​គ្នា​នឹង​យោបល់​របស់​ពួក​អ្នក​លេង​ហើយ។ ក៏​ដើរ​ចេញ​ពី​ទី​នោះ​ទៅ។

ពាក្យ​នេះ​បាន​ឮ​ខ្ទរ​ខ្ទាល​ទៅ​ក្នុង​ព្រះរាជវាំង ព្រះបាទបសេនទិកោសល ត្រាស់​សួរ​នាង​មល្លិកា​ទេវីជាមហេសី​ថា ព្រះសមណគោតម ជាគ្រូ​របស់​នាង​បាន​សម្ដែង​ថា សេចក្ដី​ទុក្ខសោក​កើត​អំពី​សេចក្ដី​ស្រលាញ់ ដូច្នេះមែនឬ?

ព្រះ​នាង​មល្លិកាទេវី​ក្រាប​បង្គំ​ទូល​ថា បើ​ព្រះ​សម្ពុទ្ធបរមគ្រូ​សម្ដែង​យ៉ាងណា​ពិត​ជា​ដូច្នោះ​មែន​ហើយ។ វេលា​នោះ​ព្រះ​បាទ​បសេនទិកោសល ទ្រង់​ខ្ញាល់​ចំពោះ​នាង​មល្លិកាទេវី​ថា នែ! មល្លិកា​នាង​ចេះ​តែ​ចាក់​បណ្ដោយ ឲ្យ​តែ​គ្រូ​ថា​យ៉ាង​ណា សិស្ស​ចេះ​តែ​គាំទ្រ​ថា​ត្រូវ​យ៉ាង​​នោះ នាង​ចូរ​ជៀស​ចេញ​អំពី​មុខ​អញ​ទៅ នាង​ឯង​ខិល​ខូច​ណាស់។ នាង​ក៏​ចេញ​ទៅ​រាជ​ដំណាក់​វិញ។

លុះ​ទៅ​ដល់​ហើយ បាន​ហៅ​នាឡិជង្ឃ​ព្រាហ្មណ៍​ឲ្យ​ចូល​គាល់ មាន​ព្រះ​សវនីយ៍ថា នែ ព្រាហ្មណ៍​ចូរអ្នក​ទៅ​គាល់​ព្រះ​សម្ពុទ្ធ​បរមគ្រូ ថា​ខ្ញុំ​សូម​ថ្វាយ​បង្គំ​ព្រះ​បាទា ដោយ​សិរិ​សា​ហើយ​​ថា ខ្ញុំ​សូម​ក្រាប​បង្គំ​ទូល​សួរ​អំពី​ព្រះវាចា​ថា​សេចក្ដី​ទុក្ខ​សោក កើត​អំពី​សេចក្ដី​ស្រលាញ់ មាន​សេចក្ដី​ស្រលាញ់​ជា​ដែន​កើត តើ​ព្រះអង្គ​បាន​សម្ដែង​ដូច្នេះ​មែន​ឬទេ។

កាល​នាឡជង្ឃ​ព្រាហ្មណ៍​ទៅ​ដល់​ថ្វាយ​បង្គំ តាម​ដំណើរ​ការណ៍ ហើយ​ព្រះ​សម្ពុទ្ធ​ត្រាស់​ថា ពិត​ដូច្នេះ​មែន​រឿង​ធ្លាប់​មាន​មក​ហើយ។ ម្នាល​ព្រាហ្មណ៍ ក្នុង​ក្រុង​សាវត្ថី​នេះ មាន​ស្ត្រី​ម្នាក់​កើត​ទុក្ខ​សោក ព្រោះ​មាតា​ស្លាប់ នាង​ទៅ​ជា​ឆ្កួត ដើរ​គ្រប់​ច្រក់ល្ហក់​រក​មាតាខ្លួន។ នេះ​ហើយ​ជា​សេចក្ដី​ទុក្ខ​សោក​កើត​អំពី​សេចក្ដី​ស្រលាញ់។

ម្នាលព្រាហ្មណ៍ ក្នុង​ក្រុង​សាវត្ថី​នេះ​ឯង មាន​បុរស​ម្នាក់​កើត​ទុក្ខ​ព្រោះ​មាតា​ស្លាប់​ដែរ បុរស​នោះ​ទៅ​ជា​ឆ្កួត​ដើរ​គ្រប់​ច្រក​ល្ហក​សួរ​រក​មាតាខ្លួន។ នេះ​ហើយ​ជា​សេចក្ដី​ទុក្ខ​កើត​អំពី​សេចក្ដី​ស្រលាញ់។ ម្នាល​ព្រាហ្មណ៍ ក្នុង​ក្រុង​សាវត្ថីនេះ​ឯង មាន​ស្ត្រី​ម្នាក់​ទើប​នឹង​មាន​ស្វាមី ពួក​ញាតិរបស់​នាង​មិន​ពេញ​ចិត្ត​បាន​និយាយ​បំបែក​ចេញ​អំពី​ស្វាមី បម្រុង​លើក​នាង​ទៅ​ឲ្យ​បុរស​ដទៃ​ទៀត។

នាង​មាន​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់​ចំពោះ​ស្វាមី​បាន​ដំណាល​រឿង​នោះ​ប្រាប់។ ឯ​ស្វាមី​ក៏​​មាន​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់​ចំពោះ​នាង​ដែរ គិត​ស្រុះ​គ្នា​ដូច្នេះ​ហើយ ស្វាមី​កាប់​ប្រពន្ធ​ជា​ពីរ​កំណាត់ ហើយ​វះពោះ​ខ្លួនឯង​ស្លាប់​ជា​មួយ​គ្នា​ទៅ។ នេះ​ឯង​ជា​សេចក្ដី​ទុក្ខ​សោក កើត​អំពី​សេចក្ដី​ស្រលាញ់។

គ្រានោះ​ នាឡិជង្ឃ​ព្រាហ្មណ៍ ត្រេកអរ អនុមោទនា​ចំពោះ​ព្រះពុទ្ធភាសិត​នេះ ហើយ​ថ្វាយ​បង្គំ​លា​ទៅ​បរមរាជវាំង នាំ​ពុទ្ធភាសិត​នោះ​ទៅ​ក្រាប​ទូល​នាង​មល្លិកាទេវី​តាម​ដំណើរ​រឿង។ ព្រះ​នាង​មល្លិកាទេវី មាន​ព្រះទ័យ​រីករាយ ចូល​ទៅ​គាល់​ព្រះបាទ​បសេនទិកោសល ទូល​សួរ​ថា បពិត្រ​មហារាជ​កុមារីព្រះនាម​វជិរី ជារាជធីតា តើ​ព្រះអង្គ​សព្វ​ព្រះទ័យ​ស្រឡាញ់​ទេ?

 
-អើ​មល្លិកា យើង​ស្រឡាញ់ រជិរីកុមារីណាស់។
-បើកុមារីនេះ និរាស​ព្រាត់​ប្រាស់​ទៅ តើ​ព្រះអង្គ​មាន​សេចក្ដី​ទុក្ខ​សោក​តូច​ព្រះទ័យ​ឬទេ?
-អើ​ មល្លិកា បើ​ដូច្នេះ​មែន​ ជីវិត​របស់​អញ ក៏​មុខ​ជា​នឹង​ប្រែប្រួល​ទៅដែរ ចំណង់​បើ​សេចក្ដី​ទុក្ខ​សោក​នោះ​នឹង​ខាន​កើត​មាន​ដល់​អញ​ឯណា​បាន។
-បពិត្រ​មហារាជ នាង​វាសភខត្កិយា ព្រះអង្គ​សព្វ​ព្រះទ័យ​ស្រឡាញ់​ឬទេ?
-អើ​ មល្លិកា យើង​ស្រឡាញ់​វាសភខត្តិយា​ណាស់។
-បើ​នាង​ព្រាត់​ប្រាស់​និរាស​ទៅ តើ​ព្រះអង្គ​មាន​សេចក្ដី​ទុក្ខ​សោក​តូច​ព្រះទ័យ​ឬ​ទេ?
-​ពិត​ជា​មាន​ណាស់​ហើយ។
-បពិត្រ​មហារាជ វិឌួឌភសេនាបតី ព្រះអង្គ​សព្វ​ព្រះ​ទ័យ​ស្រលាញ់​រាប់អានឬទេ?
-អើ មល្លិកា យើង​ស្រលាញ់​សេនាបតីនេះណាស់។
-បើ​សេនាបតី​នោះ​ព្រាត់​ប្រាស់​និរាសទៅ តើ​ព្រះអង្គ​មាន​សេចក្ដី​ទុក្ខសោក​តូច​ព្រះទ័យ​ឬទេ?
-ពិត​ជា​មាន​ណាស់​ហើយ។
-បពិត្រ​មហារាជ ចុះ​ខ្លួន​ខ្ញុំ​ម្ចាស់ តើ​ព្រះអង្គ​សព្វព្រះទ័យ​ស្រលាញ់​ដែរ​រឺទេ?
-អើ​ មល្លិកា ឯង​ជា​ទី​ស្រលាញ់របស់​អញ​ណាស់​ដែរ។
-បើ​ខ្ញុំ​ម្ចាស់ ព្រាត់ប្រាស់​និរាស​ចាក​ព្រះអង្គទៅ តើ​ព្រះអង្គ​មាន​សេចក្ដីទុក្ខសោក អាឡោះអាល័យ​តូចព្រះទ័យ​ដែរឬទេ?
-អើ មល្លិកា! បើ​ឯង​ព្រាត់​ប្រាស់​ពីអញ​ទៅ សេចក្ដីទុក្ខសោក​ នឹង​កើត​មាន​ដល់​អញ​ប្រាកដ​ណាស់ សូម្បី​ជីវិត​អញ​ក៏​នឹង​ត្រូវ​ប្រែប្រួល​ទៅ​ដែរ។
-បពិត្រ​មហារាជ ដែន​កាសី និង​ដែនកោសល តើ​ព្រះអង្គ​សព្វ​ព្រះទ័យ​ឬទេ?
-អើ​ មល្លិកា ដែន​ទាំង​ពីរនេះ ជាទី​ស្រលាញ់​របស់​ព្រោះ​យើង​ប្រើប្រាស់​ខ្លឹមចន្ទន៍ ដែល​បាន​មក​អំពី​ដែន​ទ្រទ្រង់​កម្រង​គ្រឿង​ក្រអូប និង​គ្រឿង​លាប​ផ្សេងៗ​អានុភាព​នេះ​ដែន​ទាំង​ពីរ​នេះ​ឯង។
-បើ​ដែន​ទាំង​ពីរ​នេះ មាន​វិបត្តិ​ប្រែប្រួល​ទៅ តើ​ព្រះ​មាន​សេចក្ដី​ទុក្ខ​សោក​ តូច​ព្រះទ័យ​ឬទេ?
-អើ មល្លិកា ពិត​ជា​មាន​ណាស់​ហើយ។ព្រះ​បាទបសេនទិកោសល ត្រាស់​ថា អស្ចារ្យ​ណាស់​មល្លិកា ព្រះសម្ពុទ្ធអង្គនោះ ប្រហែល​ជា​ទ្រង់​ត្រាស់​ដឹង​ឃើញ​ច្បាស់​ដោយ​ប្រាជ្ញាមែន នាង​ចូល​ឲ្យ​ទឹក​សម្រាប់​ជម្រះ​កាយ​ដល់​អញ។ លុះ​ព្រះអង្គ​ជម្រះ​ព្រះកាយ​ហើយ ពានាសំពត់ ប្រណម្យ​អញ្ជី​ឆ្ពោះត្រង់ទី​ព្រះសម្ពុទ្ធ ទ្រង់​គង់​បន្លឺ​ឧទាន​អស់​វារៈ​បី​ដង​ថា " នមោ តស្ស ភគវតោ អរហតោ សម្មាសម្ពុទ្ធស្ស "។


កាល​បើ​ព្រះ​បាទ​បសេនទិកោសល ​បាន​យល់​ហេតុ​នៃ​សេចក្ដី​ស្រលាញ់ និង​សេចក្ដី​ទុក្ខសោក​ដូច្នេះ​ហើយ​នាង​មល្លិកា​ក្រាប​បង្គំ​ទូល​ថាៈ

បពិត្រ​មហារាជ​ ព្រះអរហន្ត​សម្ពុទ្ធ​បរមគ្រូ​របស់​ខ្ញុំ​ទ្រង់​ជ្រាប​ច្បាស់ ឃើញ​ច្បាស់​តាម​ដំណើរ​នេះ​ហើយ ព្រះ​អង្គ​ត្រាស់​សម្ដែង​ថា " បិយជាតិកា សោកបរិក្ខទោមនស្សុបាយាសា បិយប្បភូតិកា ប្រែថា សោកខ្សឹកខ្សួល សេចក្ដី​ទុក្ខតូចចិត្ត សេចក្ដីចង្អៀត​ចិត្ត តែងកើត​ឡើង​អំពី​សេចក្ដី​ស្រលាញ់ មាន​សេចក្ដី​ញំជាដែនកើត "។


ស្រង់​ចេញពី​សៀវភៅ​ប្រជុំ​និ​ទាន​ជាតក​
ដោយ​៥០០០​ឆ្នាំ​
 

 
Array
(
    [data] => Array
        (
            [0] => Array
                (
                    [shortcode_id] => 1
                    [shortcode] => [ADS1]
                    [full_code] => 
) [1] => Array ( [shortcode_id] => 2 [shortcode] => [ADS2] [full_code] => c ) ) )
Articles you may like
Public date : 05, Sep 2019 (147,915 Read)
សេចក្ដីសុខ​របស់​គ្រហស្ថ​ ៤​ យ៉ាង
Public date : 25, Jul 2021 (13,011 Read)
គុហាគឺ​រាងកាយ
Public date : 06, Jul 2021 (12,460 Read)
អានិសង្សនៃ​ការ​នៅ​ក្នុង​ព្រៃ
Public date : 06, Nov 2021 (16,500 Read)
ពុទ្ធកិច្ចរបស់ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ
Public date : 16, Oct 2022 (31,406 Read)
អ្នក​ណា​មាន​ចិត្ត​អណ្តែត​អណ្តូង​
Public date : 21, Mar 2024 (3,097 Read)
លោកនេះ  គឺបែបហ្នឹងឯង
Public date : 10, Mar 2024 (7,822 Read)
ចូឡសីល មជ្ឈិមសីល មហាសីល
© Founded in June B.E.2555 by 5000-years.org (Khmer Buddhist).
CPU Usage: 1.44